Ryś (Lynx lynx; syn. ryś eurazjatycki) - ssak z rodziny kotowatych. Opisany w 1758 roku pod nazwą Felis lynx.
Charakterystyka ogólna Wierzch czarnożółtorudy z brunatnymi plamkami (wyraźniejsze u populacji górskich, i mniej wyraźne u nizinnych), brzuch i bokobrody białe. Uszy zakończone charakterystycznym pędzelkiem, ogon ciemniejszy na czubku.
Pokarm Pożywienie: gryzonie, ptaki, sarny, młode jelenie i dziki. Padlinę je tylko w okresach głodu.
Tryb życia Prowadzą samotniczy, nocny tryb życia. Rewiry samców są większe niż rewiry samic; rewir jednego samca może zachodzić na rewiry 2-3 samic. W trakcie poszukiwania jedzenia rysie przemierzają średnio 7 km w czasie jednej nocy; wbrew utartym poglądom ryś nie czatuje na ofiarę na gałęzi, ale aktywnie jej poszukuje. Samice z młodymi mogą polować również za dnia.
Długość ciała dorosłych samców przekracza niekiedy 2 metry. Fokę pospolitą cechuje słaby węch, ale bardzo dobry słuch oraz wspaniały wzrok. Foka unika wypływania na otwarte wody. Żyje zazwyczaj w wodach płytkich przy kamienistych wybrzeżach. Czasami spotyka się ją blisko ujęć rzek oraz przy niewielkich piaszczystych wyspach. W wodzie foki są niezwykle zwinne i doskonale sobie radzą przy połowie ryb, które są ich podstawowym pożywieniem. Zjadają głównie śledzie i ryby dorszowate. Samica rodzi jedno, czasami dwa młode. Poród następuje na lądzie, ale małe foki już po kilku godzinach wchodzą do wody i doskonale pływają. Matka karmi młode mlekiem przez około 5 tygodni.
Konik polski – zwany także koniem biłgorajskim. Są to konie późnodojrzewające (3-5 lat), długowieczne, odporne na choroby i trudne warunki utrzymania. Mają twardy róg kopytowy pozwalający pracować niepodkutym na bitych drogach.
Dzikimi przodkami koników polskich są tarpany podobne do odkrytych w Azji przez rosyjskiego badacza Mikołaja Przewalskiego w 1876 roku koni Przewalskiego. Zamieszkiwały one do końca XVII wieku lesiste obszary wschodniej Polski, Litwy i Prus. W okolicach Puszczy Białowieskiej przetrwały do 1780 roku, kiedy to zostały odłowione i umieszczone w zwierzyńcu hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja. W 1808 roku z powodu panującej biedy zostały one rozdane okolicznym chłopom. Tam w wyniku krzyżowania z lokalnymi końmi wykształciły się koniki polskie. Mały wzrost, silna i krępa budowa; lekka głowa o prostym profilu, szyja krótka i nisko osadzona, prosta; mało wyraźny kłąb, głęboka klatka piersiowa, zad ścięty, grzywa i ogon o obfitych i grubych włosach, ciemna sierść o szarym mysim odcieniu. Może występować pręga grzbietowa a dolne partie kończyn mogą być czarne. Grzywa i ogon stanowią mieszaninę włosów szarych i czarnych. Klacze są mniejsze od ogierów.
Lew (Panthera leo) - ssak z rodziny kotowatych. Samiec, łatwo rozpoznawalny po grzywie, może ważyć do 250 kilogramów i osiągać wysokość do 1 m w kłębie. Samice są znacznie mniejsze, ważą do 160 kilogramów i nie posiadają charakterystycznej grzywy. Lwy są mięsożercami żyjącymi w grupach rodzinnych, składających się ze spokrewnionych samic, ich potomstwa obojga płci i niespokrewnionego samca służącego dorosłym samicom do rozmnażania. Samice polują dla stada. Młode samce są usuwane ze stada, gdy osiągną dojrzałość.
Na przekór popularnemu określeniu "król dżungli" lew jest zwierzęciem otwartych równin. Można go spotkać w całej Afryce. Mimo to jako gatunek jest zagrożony, a większe populacje występują wyłącznie w parkach narodowych Tanzanii i Afryki Południowej.
Lampart (Panthera pardus) - ssak z rodziny kotowatych. Zwany również panterą to 4 pod względem wielkości kot świata po tygrysie, lwie i jaguarze. Dobrze znany bywalcom ogrodów zoologicznych i jeszcze dość liczny w swoim naturalnym środowisku. Zamieszkuje wszystkie środowiska Afryki (z wyjątkiem pustyń), Azję Mniejszą i Przednią, Indie, Indonezję, Cejlon, Sumatrę i Jawę, Chiny, Mandżurię i Mongolię. Oprócz osobników cętkowanych spotyka się również pantery czarne. Poluje na małe antylopy, szakale, małpy, dzikie świnie, gryzonie, ptaki oraz na zwierzęta domowe. Człowieka unika. Zamieszkuje wilgotne, zwarte lasy i suchą sawannę, tereny górzyste i równiny. Charakteryzuje się niebywałą zwinnością i siłą i niejednokrotnie wciąga wysoko w koronę drzew ofiary cięższe od siebie. Po około 100-dniowej ciąży rodzą się 1-4 młode o wadze około 300 gramów. Dojrzewa w wieku 3 lat. Żyje około 15-tu.
Wygląd Lampart to średniej wielkości kot, posiada okrągłe uszy osadzone na krótkim pysku. Szerokie łapy wyposażone są w ostre pazury. Sierść jest błyszcząca, na grzbiecie i bokach usiana ciemnymi plamami o wielkości grochu albo orzecha. Pantery żyjące w lasach są mniejsze od tych, które żyją na sawannach. Różnią się też ubarwieniem. Koty zamieszkujące tereny otwarte mają jaśniejsze i rzadziej rozmieszczone cętki. Czarna pantera, choć długo uważana była za odrębny gatunek wcale nim nie jest. Swoją barwę zawdzięcza większej ilości pigmentu (melaniny). Przy dobrym świetle można zauważyć charakterystyczne cętki.
Wielkość Wysokość: 50-78 cm Długość ciała: 100-159 m Długość ogona: 58-110 cm m Waga: samica 40-50 kg samiec 50-60 kg
